mei 2013

Nou, daar zijn we weer. Bijna 2 jaar later na het opstellen van deze nieuwe webblog. D'r heeft zich inmiddels het nodige afgespeelt maarja.... die ontwikkelingen gingen wat moeizaam en de behoefte om dat meteen te delen die was er nog niet. Totdat er eindelijk goed nieuws komt en dan......

JAAAAAA !!!               een meisje



Wat is er gebeurt de afgelopen tijd. 

Normaal gesproken matcht een rechter een kinddossier aan het dossier van een familie en dan wordt dit een kloppend voorstel. Het kan wel eens niet passsend zijn en dan volgt er een 2e match met een nieuw voorstel. Tja.... wij hebben weer het geluk dat onze rechter pas de 4e keer in slaagde om iets te matchen. Uiteraard gaat er bij elke match een tijdje overheen om papierwerk e.d. te regelen en dat verklaart onze wachttijd.

We werden door de Nederlandse Adoptie Stichting ingelicht toen een 3e match ook geen passend voorstel kon worden omdat hier ver over onze wensen en grenzen werd gematcht. Dus bij de 4e match waren we ook wat eerder dan gebruikelijk op de hoogte dat er iets speelde. Het nu of nooit gevoel was sterk aanwezig en dat gaf wekenlange slapeloze nachten. En dan komt uiteindelijk het verlossende telefoontje wat die onzekerheid wegneemt.

Vrijdagmiddag 17 mei 2013

Tomas is op vrijdagmiddag vrij en heeft met een paar klasgenootjes afgesproken om naar Boer Stef te gaan. Voetballen en lekker rondstruinen op een boerderij waar alles kan en mag. Ka en een andere moeder zijn mee als oppassers en chauffeur. Ik zit thuis en verwacht eigenlijk nog geen belletje van de NAS want 3 dagen geleden kregen we een mail dat ze zouden proberen om binnen 2 weken een ja/nee te hebben. In het dossier wat tot nu toe ok is ontbreekt uiteraard uiteraard een documentje en da moet wel eerst kompleet en in orde zijn voordat men een definitief voorstel geeft. Dus... pfff we gingen ervan uit dat da nog wel zeker 2 lange weken ging duren.

Dan gaat de telefoon en ik denk .... oooh, misschien toch de NAS.... en f...erdorie das Ka, nou ja ff opnemen dan.

Hoor ik daar heel blij, JAAAA    tussen haangekraai en geloei door. Wah ech? JAAA een meisje Rosalia en bijna 4 en tis oke en dossier wordt zometeen doorgestuurt en ik ben zooooo blij !!!! Och Ja, de NAS kan natuurlijk Karin ook bellen, denk ik versuft...... WHaaaa Super... eindelijk uit de spanning. Karin vraagt of ze naar huis moet komen en het tegen Tomas moet vertellen? Jaaa, vertel het em maar en film maar ff op je telefoon zijn reactie. Ja? hij is met een paar lammetjes aan een lijntje aan het wandelen int weiland. We besluiten om het hem daar te vertellen en hem ook gewoon lekker verder te laten spelen.

Ik ga de moeder van Karin op de hoogte brengen maar zij zit buiten aan de telefoon. Ik vouw met sjaking hands een vliegtuigje en krijg het voor mekaar om er een kaartje aan te hangen met 'hoera een meisje Rosalia'

Een verdieping hoger gooi ik mijn vliegtuig omlaag met de verwaching een blijde kreet van schoonmoeders te horen. Het motregent en met natte sokken sta ik daarboven tevergeefs te wachten op de reactie van beneden. Sokken uit en naar beneden maar ff mijn vliegtuigcreatie ophalen. Ja, ik denk da Ka's moeder het buiten ook nie zo tof vond en zij was inmiddels dus naar binnen gegaan. Maar bij het in de huiskamer gooien van het vliegtuig wordt ik al binnen een seconde omhelst en .... hahaha fijngeknepen.

Daarna ff naar mijn ouders die 200 meter van ons vandaan wonen. Ook daar weer suuuuperblij en zo'n omhelzing die gewoon een aanslag is op je lichaam.hihi.. Pa is nie thuis en bij het belletje dat ik bij hem thuis zit valt bij hem al het kwartje dat er goed nieuws te melden is.

Dan moet ik er snel vandoor want ik moet lesgeven in de sporthal bij mijn Taekwondo-vereniging. Onderweg nog ff een belletje naar m'n sis en die is ook weer gillend blij, ooh wa leuk he.

'Karin komt met Tomas ff naar de sporthal maar ik heb het zo giganties druk dat het bij een snelle kus blijft en zij er weer vandoor gaan. Tot straks.

's avonds zijn we ff met z'n 3en om het goede nieuws te vieren.

We gaan slapen en ... ik heb amper een oog dicht gedaan...hyper hyper.

Er volgen heel veel belletjes, esemesjes en andere multimediaberichten van en naar anderen op zaterdag. 's Ochtends meld Karin dat er shoppingdrang is en er veel roze gekocht moet worden. Oke, Tomas blijft thuis bij opa en oma want die wonen nl bij ons beneden. Wij leggen al bellend met jan en alleman een beginvoorradje kleding aan. Macky van de NAS belt ook nog ff en we krijgen te horen dat als we willen, we heel snel kunnen vertrekken. JAAAAAA Tuurlijk !! Begin juni eerste rechtzaak in Bolivia dus ergens eind mei afreizen.  Afreisgesprek bij de NAS op dinsdag. Allemaal speedy, maar wij zijn er klaar voor, kom maar op!

's Middags komen zus Lisette met Jeroen, Isa en Anouk en beide Opa's en Oma's ff langs. Een drukke dag die heel snel voorbij vliegt.