02 aug

Het is inpakdag, morgen vertrekken we tegen de middag naar het vliegveld en vandaag willen we het huisje op orde hebben en de koffers gepakt. Tomas en Rosalía zijn al erg vroeg wakker, jammer, we hadden op iets meer uitslapen gehoopt. Dan maar opstaan en het duurt ook niet lang of broer en zus lopen flink te stieren. We hadden een begin gemaakt met inpakken maar de twee vragen teveel aandacht en ik neem Tomas ff apart. Zullen we naar de kapper gaan? Jaaah. Ok. We lopen de straat op en blijkbaar is de boel weer afgezet want het is superrustig en af en toe rijdt er een fietser, auto of motor voorbij. Verder loopt iedereen midden op straat want da loopt wel een stuk makkelijker als het zand/keien stoepje waar je normaal overheen moet strompelen.
Tis eigenlijk wel leuk zo'n grote lege weg en ik begin weeres plaatjes te knippen. Eerst Tomas midden op straat en vervolgens een vw busje voor de poort van ons straatje. In de verte komen een paar traditioneel geklede boliviaanse dames aangelopen. Ach, die heb ik al meer op de foto, doe dan toch maar de dochter...
De peluquero van een paar weken terug is gesloten en we nemen gewoon een kapper verderop. In een mum van een tijd ist gefikst en staan we weer buiten. Buiten staat een boliviaans-meisje-met-dochter-op-rug en speciaal voor Monique, onze trouwe weblogvolgster, nog een mupke, moi wah.
Eenmaal thuis proberen we nog wat spullen in te pakken en skypen we ook nog met het thuisfront. Het loopt ook tegen lunchtijd en we spreken af met Karin's ouders in restaurant Tuesday. Omdat de kinderen hier lekker achter de computerkast kunnen gamen, is dat voor nu een hele goeie optie. Ik ben ff voor de handigheid vergeten dat er nog steeds een blokkade is, dus we moeten eerst een heel eind lopen voordat we een taxi kunnen pakken. We komen iets later dan afgesproken aan maar als we er een kuuks-kwartierke bijtellen, zitten we keigoed binnen de tijd ! Ja en da later komen gaat hier helemaal vanzelf, ik hoef me nauwelijks tot niet aan te passen aan deze mañana en tranquilo leefstijl. Suuuuperrelaxed, da moeten ze bij ons ook introduceren in die maffe hektiese gestruktureerde West-Europeese landen.
We eten lekkeren Tomas en Rosalía spelen computergames. Tomas lijkt wel een toffe autogame te spelen maar eigenlijk is die 'Grand Theft' toch nie helemaal opvoedkundig verantwoord. 2 uur later nemen we een taxi naar huis. 
Eerst ff puinruimen en stofzuigen terwijl Karin de laatste was opvouwt ...  Jaa, da wasmasjientje heeft vanochtend nog op zijn tandvlees lopen draaien tot aant centrifugeren en toen was hij echt overleden. Hartmassage in de vorm van een shock met maat 42 wilde niet meer baten. De was eruit, ff uitwringen en ophangen die handel zodat het 's avonds mooi droog is.  
Als de kinderen na het eten (lekker vroeg) op bed liggen kunnen Karin en ik verder inpakken. Tis eigenlijk best snel gedaan en wij liggen dus ook bijtijds in bed.