de terugreis

Vrijdag 9 augustus, voorlopig onze laatste dag in Bolivia. Vanmiddag worden we om 13.00 u opgepikt door een taxi. Eerst nog een laatste stevig ontbijt en daarna de koffers verder inpakken. We doen het rustig aan want we hebben dan ook alle tijd. Buiten regent het als een gek, wij pakken spullen in en de kinderen pakken ze weer uit. Geweldig... maar uiteindelijk zit de ene aan de buis gekluisterd en de andere speelt hele Star Wars oorlogen op zijn Dee-ès.

We zijn precies op tijd gereed en zeulen de koffers naar de ingang van het hotel. Daar staat de taxi al klaar dus we mikken de spullen gelijk erin en voor we d'r erg in hebben zijn we al weg.

Op het vliegveld stapelen we de koffers op een karretje en nemen we afscheid van de toffe taxibeer (die gast was in ieder gaval zo groot en zo dik als een beer) Nou, inchecken maar ! Aan de balie moet tijdens de incheck weer een formulier ingevuld worden. Blij dat we niet in een rij staan want als je bij iedereen op da invulle moet wachten pfff... echte boliviaanse efficientie zeg maar... De koffers zijn weg en nu de boarding passen. Uiteraard gaat dat bij ons goed en bij het Laisser Passer van Rosalía is er iets meer to do. Er wordt een deskundige bijgehaald en die verklaart even later in keurig engels dat de papieren allemaal perfect in orde zijn. We moeten alleen, als we door de douane zijn, bij migratie ff het orginele document tonen en dan is het prima. Wel ist advies om gelijk door te gaan naar de douane, si, da doen we dus. De douane passeren we sin problemas en vervolgens gaan we naar de migratie. Ons speciale (hele dure) visum is verlopen en dat wordt opgemerkt. Klopt het is maar een maand geldig en we hebben Inés erop geattendeert maar da was geen probleem volgens haar. Het visum moeten we gewoon hier ter plaatse verlengen. Gelukkig is het verlengen mas goeikoper dan de aanschaf en we kunnen met ons dollar- en boliviaans-geldrestant een verlenging aanschaffen bij een ander loketje. Deze señor plakt een mooie sticker op een formuliertje en dan zijn ze als je bij de Migratie terugkomt helemaal blij. Papel ok, pasaporte ok dan nog een fotootje van ons solo en gaan. Nog ff een tassencontrole en fouilleren en yes. Met dit alles zijn we toch alweer twee uur verder met het moment dat we de luchthaven binnenstapten. Van nog wat Bolivianos haal ik wat brownies en water en cola. We hebben nog een half uurtje te gaan voor we opstijgen. Tomas en Rosalía trekken hun rugzakkie open en gaan uitgebreid languit op de grond liggen kleuren in een boekje. Een stewardes komt voorbijgelopen met nieuwe invulpapiertjes en jawel wij mogen deze ook weer invullen... We gaan het vliegtuig in... tis een luxe vliegtuig met lederen stoelen en vertrekken mooi op tijd... weg uit Bolivia...snik... 

Rosalía en Tomas vinden het vliegen hartstikke leuk. Een kleine 3 uur later zijn we in Lima. We moeten even wachten om te kunnen overstappen en lopen wat rond op de luchthaven. Uiteindelijk stappen we dan over in een rechtstreekse KLM-vlucht naar Hollanda. Jaaa, nu zijn we toch echt wel op weg. We kijken wat filmpjes op het schermpje voor ons en uiteindelijk slaapt Rosalía als eerste. Tomas kijkt eerst Iron Man 3 af en en zijn luiken vallen dan toch ook dicht. Ka lag al wat te suffen en ik... kon ik maar slapen... ik heb m'n ogos wel dicht maar dan ook alles. Na voor mijn gevoel erg lang te liggen draaien enzo, loop ik maar een stukkie int gangpad en ga ik ff kletsen bij een stewardes. Dan weer terug int stoeleke en weer een filmpje... En zo zie ik langzaamaan iedereen weer ontwaken. 

Tijdens de vlucht komen we niks tekort, regelmatig komt er een stewardes met een hapje en drankje voorbij. Super toch, en ik maar filmpjes kijken... Als we boven Londen zitten wordt het toch wel spannend. Nog zo'n half uur en dan zijn we d'r. Het halve vliegtuig wil ineens allemaal tegelijk naar het kleinste hokje in het avion... vet spannend.

Thuis zijn ze lekker bezig geweest want er is een bus gereserveerd en de grootste nieuwsgierigen zijn op weg met deze bus naar Schiphol om ons live te bewonderen.    

Ons vliegtuig land ergens in de achterhoek want we moeten een ontiegelijk eind lopen voordat we door de douane kunnen. In de verte zien we al een menigte familie, vrienden en kennisen tegen de raam geplakt staan zwaaien. Hartstikke leuk dat zoveel mensen ons willen welkom heten hier !!!

Van verre zien we de koffers al gereed liggen op de kofferband (tja die felgele Bonduelle-tas knalt eruit en is superhandig om je bagage terug te vinden) en ik kan gelijk alles zo op een karretje mikken. Zo daar gaatie dan, door de deuren en Hola Hollanda, daar zijn we weer... 

Een heel mooi welkom en je ziet zoveel mensen tegelijk om je heen dat je eigenlijk niet goed weet waar te beginnen. Maar, ik weet dat mijn moeder de eerste was die ik weer omhelsde, hey ma ! Rosalía ondergaat alles prima, tja, als je de drukte van het weeshuis gewend bent, kun je alles aan. En even later zit Rosalía omringt door meiden aan een tafeltje als we wat drinken en nakleppen. Bedankt iedereen die de moeite heeft genomen om ff te komen. Wij zijn de bus ingestapt en op weg gegaan naar Casa Cuijk. Hier heeft trouwens ook een versier-metamorfose plaatsgevonden in de ochtend. Wanneer we met de bus onze straat inrijden, worden we in de voortuin nog eens door een hele groep mensen verwelkomd. Spandoeken gemaakt door klasgenootjes/vriend(in)en, vlaggetjes, slingers, een vliegtuig ja joh alle denkbare toeters en bellen d'r op en d'r aan. De bus gaat er vandoor, wij kletsen nog even met de 'tuinmensen' en Rosalía springt al met een paar anderen vrolijk op de trampoline naast het huis.

Het toch weer gek als je na lange tijd je huis weer binnenloopt. Rosalía loopt rond alsof ze hier al jaren komt en gaat lekker op haar nieuwe kamer zitten spelen. Nou, in Bolivia wilde ze niks van haar kamertje weten en bij het zien van een foto riep ze toen nog heel hard 'no' en kijk de prinses nu eens zitten... komt wel goed schatje...