19 juni

Bij deze nogmaals een bedankje voor jullie vele reacties via welke weg dan ook. Ja, we lezen ze echt allemaal voor als je je dat afvraagt en nee we reageren lang niet op alles omdat daar eigenlijk geen beginnen aan is. Maaruh.. tkomt erop neer dat we het heel tof vinden dat er veel wordt meegeleest enso.

Vandaag was een rustige start met eigenlijk weinig moetjes. Het enige wat moest was een drollenmonster inleveren opt lab en das nie gelukt. De doktersafspraak van vandaag is daarom maar verzet naar vrijdag want zonder een komplete caca-analisis heeft het bezoekje geen zin. Dus extra relaxed vandaag... een beetje skypen, rellende kinderen en heel lief spelende niños, vanalles wat. Rosalía ontdooit elke dag beetje bij beetje en ze begint me welliswaar nog leuk te vinden, althans dat heb ik mezelf wijsgemaakt. Ze kan goed alleen spelen maar ook samen met Tomas. Die moet nog wel wennen aan onze verdeelde aandacht maar tgaat best goed.  

We gaan 's middags de stad in en nemen een Trufi-bus. Deze bus ziet er best netjes uit en naast me ziet zo'n leuke donkerbruine verrimpelde indiaanse vrouw half slapend naar ons te kijken. Ik vind dit een mooi plaatje dus speel ik voor japannertje met mijn telefoon. Klik en hier ist plaatje.

In Cochabamba gaan we naar een marktje waar we wat kleine inkopen doen. Tomas moet nodig dus de enige optie is om ff naar de local baños te gaan. Wanneer we terug zijn gebaart ie met z'n hand voor zijn neus wapperend dat het heeeeel erg geurde...hahaha...schitterend. Als we op de markt langs de slagersafdeling lopen, begint Ka bijna te nekken en volgens haar gaan wij er dood aan als we dit vlees zouden eten. Ik weet het niet maar ga het zeker niet uitproberen met die softe derumkes van me. We vinden nog een paar hele leuke witte schoenen voor Rosalía, ja, weer een paar, en ons prinsesje is mucho feliz ermee.

 

Gelijk aan die handel als we ff bij Globos iets gaan eten. Deze Globos is een stuk beter en netter dan de vorige waar we waren en waar we gezworen hebben om niet meer terug te keren. We zitten lekker buiten en Tomas en Rosalía spelen leuk samen op een klimtoestel wat er staat. Na het eten bekijken we de behoorlijk grote taarten die in de vitrinekast staan bij Globos.

We steken de straat over en 20 meter verder zit Jimmy's zaakje waar ik even Ka en de kids aan hem voorstel. We snuffelen wat rond in de shop in de hoop een kleinigheidje voor Tomas te vinden. Tomas slaagt er niet, we besluiten verder te kijken en gaan richting Plaza Colon. Onderweg scoren we nog een rugzakje voor Rosalía en ach zielige Tomas, maar morgen zijn we weer in Cochabamba en hebben we alle tijd om ook iets voor hem te vinden. 

Tis tijd om terug te gaan maar de Trufi-taxi's richting Tiquipaya zitten propvol. Na 10 minuten proberen scheurt er een lege taxi voorbij. Gelukkig heeft ie net op tijd m'n opgestoken hand gesignaleerd en gaatie in de ankers. Instappen en wegwezen. Zo, weer een dag voorbij en tot mañana dan.