5 juni verhaaltje

Zo,en nu ons verhaal van vandaag.... 's ochtends opstaan en bijtijds bij de poort staan waar een taxi ons oppikt. Ha, tuurlijk niet, afspraken maken werkt hier niet dus gewoon een voorbij rijdende taxi aanhouden en het komt helemaal goed. Aangekomen bij de rechtbank treffen we Inés en Christina aan. Vorige keer hadden we onze rechtzaken in een heel oud gebouw (kon zo als decor voor een Zorro-film dienen) Ditmaal zitten we in een 'modernere' uitvoering. Sandra de advocate zien we binnen en ook zij is blij verrast ons te zien evenals de psychologe waar we ook ff een bezoekje aan brengen. We wachten in de gang tot we aan de beurt zijn en al naar binnen kijkend door een deur begin ik te grijnzen. Zie foto, zo bergen ze hier documenten en adoptiepapieren op, in een Gamma rekje dat bijna tot het plafond is volgestapeld.

De rechtzaak duurt ongeveer een klein half uurtje en we hebben nu toestemming om Rosalia te bezoeken. Tijdens de zitting hebben we een fotootje van haar te zien gekregen maar die was al enkele jaren oud en volgens Sandra is ze nu veel mooier. Sandra heeft inmiddels ook het tehuis gebeld of ze weten dat we komen. Nou en of, de dame zit al vanaf 09.00 u te wachten. Tis nu al tegen half elf en we zijn er pas rond 11ven. Inés en Christina gaan met ons mee en zij zullen voor fotograaf en cameravrouw spelen. Is toch wel mooi als je zoiets later weer kan terugzien hè.

Bij Salomon Klein worden we heel hartelijk ontvangen en mogen in een klein kamertje plaatsnemen. Tomas en wij ook vinden het best spannend(overbodige zin natuurlijk) en dan komt Rosalía om het hoekje kijken in een schitterende prinsessenjurk en helemaal opgetut met leuke haardingetjes enzo. Ze kijkt wat voorzichtig maar stapt dan op ons af. Tomas geeft haar een cadeautje en daar lijkt ze erg blij mee te zijn. Vervolgens kruipt ze bij Karin op schoot en zit daar eigenlijk wel prima.

We lopen de tuin in en ditmaal ben ik de gelukkige, ze neemt me mee voor een wandeling en iedereen die ze tegenkomt krijgt kortaf te horen 'mi papá y mamá'  Zo das dan ff duidelijk. We spelen en lopen wat rond en het is al snel 12 uur en dat beteken siesta en voor ons ff move.

Christina regelt weer een taxi om ff naar huis te gaan en deze zal ons ook weer om 14.45 u oppikken en om 18.00 u klaarstaan als we weer gaan. Tof.

's Middags eerst foto's plaatsen en Skypen en om 14.45 u is er natuurlijk geen taxi, we zouden nu toch beter moeten weten.... We houden er gewoon een aan en zo gaat het net zo makkelijk.

We zijn op tijd bij Salomon Klein en Rosalía wordt zo uit bed geplukt, althans die indruk kregen we. Ze is heel kalm en rustig en soms komt er een kort antwoord uit haar op een vraag. De kindjes uit haar groep komen ook even kijken en ze zijn allemaal erg nieuwschierig en weten heel goed wat er aan de hand is. En zo niet dan deelt madam het wel ff mede ' mi papá y mamá'

We spelen en kleuren wat met spullen die we meegenomen hebben. Af en toe een rondje lopen en ook naar de slaapkamer van Rosalía. De groep van Rosalía zit binnen in de eetzaal en als we naar buiten lopen schreeuwt ze ineens luid 'Ciaaaooo' met een grijns opt gezicht van zo, ik zit gebakken!!!

Als we 's avonds vertrekken gaan we eerst nog langs de supermarkt. Daar zit tevens een groot voedselplein waar we wat pizza's naar binnen schuiven en we keren weer huiswaarts.

Het was een lange dag met veel indrukken waarbij Tomas het allemaal verassend goed opnam. 's Avonds nog even met hem zitten praten over wat hij allemaal gezien heeft maar het gaat ook met hem goed en hij is APETROTS.