26 juni

Vannacht heeft het voor de eerste keer behoorlijk geregend ! En het was ook brrrrrr koud, zelfs ik had sokken aan in bed (gruwelijk sexy) Die sokken heb ik wel vaker aan hier maar da komt omdat ons bed gemaakt is voor kleine Bolivianen. Zelfs ik ben hier te groot met m'n 1,78 m. Mijn voeten steken dus aan het voeteneinde uit en het kussen valt bijna van het hoofdeind af. Onze nog langere voorgangers zullen hier ook wel trubbels mee gehad hebben. Oh ja, dit is natuurlijk alleen een winterprobleem en das dus nu. Net als geen verwarming in je huis hebben, gek joh, dat zit er bij ons zo vanzelfsprekend is. Maar ach, als ik dan de achterburen bekijk en zie dat zij slechts een golfplaatje en wat zeiltjes als muren hebben... waar zeuren we over...

Ik keek vanochtend naar de bergen en zag keimooie witte bergtoppen, de zon die scheen al een beetje en dan begint het langzamerhand behaaglijk te worden. Fotomomentje !

Verder de hele bubs douchen, eten en naar Cochabamba naar de migratiedienst voor een Visa Objeto Determinado. Een of ander extra visumpapiertje wat we nodig hebben. Dit soort zaken regelt Inés voor ons en wij moeten alleen aanwezig zijn en schuiven. We kregen gister onverwacht een bericht dat we om 10.00 u met een pak geld in Bolivianos op het kantoor worden verwacht. Geen pinmogelijkheid en ook geen dollars dus da betekent echt dik flappenwerk. De geldautomaten had ik gisteren al zoveel mogelijk geplunderd en vandaag moet nog het resterende deel. Eerst een taxi regelen. En ja hoor, ik tref de snelste maar ook meest lompe taxichauffeur tot nu toe. Ka was al helemaal niet lekker en de sterke optrek- afrem- en inhaalacties zijn niet bevorderlijk voor haar misselijkheid. Tomas gilt van enthousiasme om de rijstijl van de chauffie en we zijn mucho rapido op bestemming. 

Nog ff geld tanken bij de dichtstbijzijnde banco en we arriveren vrijwel tegelijk met Inés bij de migratiedienst. We lopen een oud gebouw in wat meer in sloopstaat als gebruiksstaat verkeert, kei oude computermeuk en eigenlijk is het best wel een zooi. Maar ja, zo werkt men hier en dan moet je er vanuit gaan dat het wel goed komt. We gaan van het ene naar het andere burootje en tot slot de kassa. We krijgen een betaalbewijs en mañana kunnen we het speciale visum ophalen. 
Buiten nemen we afscheid van Inés en gaan terug naar Tiquipaya.

Het is lekker zonnig en even later lopen Tomas en Rosalía in hun zwembroekie rond te springen. Wij draaien een paar wasmachines en Tomas werkt ook nog even aan zijn groep-3 studie.  We gooien een paar kussens op de grond en in de sunshine hou ik een korte siesta.

Rond half 5 gaan we naar Boulevard Recoleta, de Trufi taxi die ik aanhoud gaat helemaal die kant nie op maar de chauffeur doet voor ons wel ff een prive-ritje. Hij rukt het Trufi-bord van het dak en scheurt ons mooi naar de juiste plek, dat hij hierbij van z'n route afwijkt boeit hem niet zo want hij verdient nu in dit kwartiertje meer dan hij normaal kan verdienen. Ach, logisch maar toch mooi van em. We moeten nog wat fotolijstjes zien te vinden voor een aantal mensen die van ons een familia-bedankfoto krijgen. We denken een geschikte winkel te zien en jawel, meteen raak, we vinden wat we zoeken. Das lekker snel en dan nu eten op Boulevard Recoleta. We gaan naar Casa de Campo want hier zijn we nog niet geweest. Het valt een beetje tegen of we hebben weer een verkeerde menukeuze gemaakt. Karin heeft een biefstuk en die is best ok, ik bestel een pique pollo maar krijg weer iets anders dan verwacht. Een grote kom met jus waarin gebakken aardappels, worstjes??? gruwelijk hete pepers en ook nog kip drijven en nog wat vaag vlees. Dit doet me erg denken aan een mixed-grill story van de familie Ter Mate. Die mixed-grill was dus mixed-organen grill. 

Ik verwacht dus kip maar al die vele andere extra's had ik er liever niet bij gehad met hun typische smaak. Met sterke vermoedens dat er orgaanvlees bij zit, kan ik dit niet echt lekker eten, zeg maar...
Ben benieuwd of we morgen meer geluk hebben met het diner. Ik denk dat ik maar zelf pannekoeken bak ofzo, ff op safe spelen.
Ik heb vandaag een van de beste dagen met Rosalía gehad, ze nam 's ochtends en 's middags wat eten van mij aan en ik mocht 's avonds zelfs haar tanden poetsen!!! Geweldige vooruitgang toch !