11 juni - 7e bezoekdag

Hallo allemaal, leuk dat jullie weer meelezen, meeleven en reageren middels mailtjes en reacties op de weblog. Keibelangrijk nieuws wat ik gister zomaar even vergeet te melden, maarja er gebeurt soms zoveel op een dag. De tweede audientia is woensdag en dat betekent uitbreiding in La Casa Tiquipaya. Eigenlijk kei stom dat je zoiets dan toch nie gelijk in je weblog zet, van de andere kant is het zo voor de lezers wel spannender wanneer ze dan eindelijk mee mag.
Oke, morgen dus gaat het feest beginnen. In de ochtend is het nog regular bezoek en dan 's middags moeten we haar een uur eerder uit bed plukken en meenemen voor de audientia. Ha, da wordt wa !
Als we 's morgens Salomon Klein binnenlopen horen we de man-met-accordeon al spelen op Sala 3. De kinderen dansen en springen tis tiempo de la música. Rosalía verlaat de groep en Karin krijgt een dikke knuffel en kus maar ook wij heren hebben geluk want we krijgen ook een welkomskus. Nou das nog eens fijn, ze loopt wel weer gelijk met Ka weg maar een goed begin ist halve werk. Karin is weer wandelvierdaagse aan het lopen met Rosalía terwijl Tomas en ik voetballen. Op m'n telefoon heb ik vorige avond een spelletje van Iron Man (één van Tomas zijn superhelden) gedounloot en omdat er niemand buiten is kan Tomas zich daarmee even vermaken. De kinderen van Sala 4 komen naar buiten en krijgen een soort gym.

Marcheren, hinkelen, kikkersprongen maken en later met ballen overgooien en vangen. Kei leuk gezicht hoe ze lekker bezig zijn. Sala 3 komt er ook bij en nu is de puzzeltijd aangebroken. Onder het genot van een laif muziekske gaat het erop int stadion. Annelies komen we ook nog tegen en ze vraagt hoe het met ons gaat. We staan weer lekker te kletsen en het is echt zo'n lieve hartelijke vrouw die je met raad en daad bijstaat. Echt een tof mens.

De ochtend verloopt best soepel en Rosalía lijkt ons mennekes iets meer toe te laten.

Zo ook in de middag. Als alle kinderen buiten iets te eten en drinken hebben gehad is de baños weer te ver weg en hahaha wat een heerlijk gezicht, ze staan/zitten overal en besproeien alles. Lang leve de bacteries, ja, zo bouwen ze hier weerstand op. 

De kids hebben vandaag ook nog een prik met een dikke tapnaald gehad. Karin vond het flinke naalden voor die armpjes en twas flink janken en klagen over een pijnlijke arm. Maar... wel gevaccineerd en das natuurlijk erg belangrijk en keigoed. Ze doen het allemaal wel! Het tehuis heeft het prima voor elkaar hoor want vorige week ook al alle kinderen naar de tandarts die met z'n mobiele bus voor het tehuis stond. Ha, en dan na controle supertrots met een nieuwe tandenborstel en tube tandenpasta rondparaderen. Gaaf joh, hoe leuk ze dat vinden, zo'n hele kleine simpele dingen.

In de middag werd er zowel door Rosalía als door Tomas, flink getekend en gekleurd. Rosalía werd ook nog ff vergezeld door haar Sala3-amigo Ensol.  Das dat lieve kereltje met het looprekje. Wat een tof ventje is dat zeg, zie foto.

Rosalía's Mona is weer defect aan haar rechterbeen, waarschijlijk is er weer heftige strijd geweest om dit geliefde aapje. We nemen de knuffel maar mee om hem tuis ff goed te repareren zodat ze morgen dat beestje bij haar heeft als we haar uit het tehuis meenemen.

Na het eten ist weer omkleden en als Karin afscheid neemt vraagt Rosalía zelf naar ons. We krijgen heel enthousiast afscheidskussen terwijl ze hasta mañana roept en handkusjes geeft, aaaach das wel lief hoor en zo ga je met een fijn gevoel weg.

Nog een laatste keer met z'n 3-en Cochabamba in en we gaan naar de Jap want die is gewoon heel lekker. Daarna nog een luizenkam scoren bij de apotheek want vanmiddag viel er zo'n huisdier uit Rosalía's pruik en wij zijn niet zo'n liefhebbers van die beestjes.

Taxi naar huus, weblog schrijven en la siguiente historia