20 juni - hablar hablar dia

Buenos Dias !!! dachten de kinderen vanochtend terwijl wij nog half op apegapen lagen. Met half geopende ogos zie ik een lachende Rosalia in de deuropening staan te paraderen met haar nieuwe roze prinsessen-rugzak. Echt een schot in de roos evenals haar nieuwe schoenen die ze ook meteen aantrekt. Daar staat dan een grandioze verschijning met met haar justoutofbed-haardos, lichtblauwe pyama, roze rugzak en witte lakschoentjes... kei te WAUW man !
Het is erg leuk om te horen hoe Tomas en Rosalía 's ochtends elkaar wakker maken en dikke lol hebben. Wij kunnen niet meer slapen en moeten trouwens ook opstaan voor een aantal verplichtingen. Eerst maar een chil ontbijtje. Als we net gaan omkleden belt Christina al dat Jorge er over 20 minuten is, wat? dan al, oke dus een speeddouche met z'n allen en als het tijd is breekt Rosalía's grande caca moment aan. Nou das wel ff keibelangrijk, die laatste hoop en Jorge die wacht wel hoor.
Ik wordt in de buurt van het lab gedropt en Ka-To-Ro worden bij de Psych afgezet. In de buurt van het lab zijn wat opstandjes evenals eergisteren. De politie staat er voor bepaalde gebouwen met dikke kanonnen, schilden en wapenstokken om alles int gareel te houden. Auto's worden niet doorgelaten vandaar dat ik dit stukkie te voet naar het lab ga en dan verder naar de psycholoog. Onderweg koop ik voor Tomas 2 strip/kleurboeken van Iron-Man. Die had hij nog tegoed van gisteren. Hij is er ook superblij mee als ik ze bij de psycholoog aan hem geef.
Het gesprekje bij de psych loopt vlot en soepel en Tomas en Rosalía liggen op de grond te kleuren. Na ruim een half uur zegt ze dat haar conclusie is dat we het geweldig doen en we wat haar betreft goedgekeurd zijn voor doorgang van de adoptieprocedure. Uiteraard ! (ik had nie anders gehoopt)
Buiten kopen we bij een marktkraampje wat fruit en gaan dan naar huis om een klein beetje alles op orde te hebben voor de sociaal/maatschappelijk werkster die vanmiddag bij ons int huisje een gesprek komt afnemen. Ze wil de eigenlijk 2 gesprekken in één keer doen. Perfecto ! Tomas en Rosalía maken rommel en wij proberen die weer op te ruimen. Lekker stel hè. 
Iets over 2 komen Christina en de sociaal/maatschappelijk werkster aan. Tis dezelfde vrouw als 5,5 jaar terug bij Tomas z'n procedure. Na een eigenlijk kort en simpel gesprek vind ook deze dame dat we fantastische ouders zijn en dat we verder kunnen met de procedure. Nou uuh, muchas gracias dan. 
De kinderen spelen nog even terwijl ik een halfuursiesta hou op de bank. 

We gaan met z'n allen in de Tufi-bus naar het lab in Cochabamba om daar de laatse uitslagen op te halen. Tomas en ik zitten voorin bij de chauffeur die met een dikke prop cocabladeren in z'n mond kriskras rondscheurt (rijden onder invloed?)

We stappen ergens uit, halen de uitslagen op en gaan vervolgens ergens eten. Dan de taxi naar huus want we zijn allemaal best wel gaar. Rosalía gaat al uit zichzelf naar boven om te slapen en Tomas is nooit moe, zegt hij. Maar ook hij gaat mooi naar bed en even later liggen de twee dan samen op hun kamer. Tomas met z'n oordoppen op luisterend naar z'n musica op de MP3 speler en Rosalía.... is al in een diepe slaap.