24 juni

Goeiedag dan, nog een update van de 24e juni. Al hebben we soms geen of weinig verplichtingen op een dag dan wil het niet zeggen dat we rustig zitten te chillen hier. Das eigenlijk onmogelijk man. Wij hebben nu 2 Boliviaantjes en die vreten energie. Deze geheel nieuwe situatie is voor ons allemaal nogal slopend maar wel heel leuk. En ook de reden waarom er nie gelijk een verslagje van de 24e was want 21.00 u gingen wij KO.

Naast alle huishoudelijke dingen, mailtjes en telefoontjes rondom de adoptieprocedure loopt Rosalía de hele dat achter Kaatje aan en vraagt tig keer per minuut iets aan d'r. Das ook weer een reden voor een tikkeltje jaloerse Tomas om ook heel veeeeel aandacht te vragen van wie dan ook. Ikzelf wordt nog enigszins gespaart want Rosalía is nog erug terughoudend met het benaderen van die nieuwe kale vader van haar. Ja, tis ook kei-lastig voor haar want wat is nou precies een vader en moeder, daar heeft ze werkelijk geen benul van. Op straat noemt ze ook iedereen papa en mama. En als we over onze casa in Hollanda iets trachten te vertellen, kijkt ze je aan alsof ze het in Keulen hoort donderen en ja das heeeeel ver weg van hier.... Tja, lastig en er moet nog heeel veul bijgeleert worre. Komt allemaal goed...alles op z'n tijd.

Deze ochtend moeten we met de labuitslagen naar de dokter.

Onderweg zie ik een bijzonder eierentransport gewoon keihard rondscheuren en da moet uiteraard op de foto dus bij deze.

Rosalía had een plekje op d'r hoofd waarvan de dokteres wilde weten wat dit was. Tis eigenlijk zo goed als weg maar okee een check is altijd goed. Ook wil de dokter die dikke boedha-belly van Rosalía weer voelen en checken. Volgens de labuitslagen huist er een parasiet daarbinnen. Uitroeien die gast ! En Rosalía heeft ook nog een iets verhoging gehad in temperatuur en dan staan ze hier gelijk met een hele apotheek klaar. Dus antibiejotieka, een parasietenkillborreltje erbij en speciale shampoo voor dat jeukende ongedierte in de haren. Yow, doen we en dan volgende week weer terugkomen. Ja.

's middagsnog ff met Franck rondgesjouwt in Cochabamba en Karin is alvast naar huis met de kinderen want die werden toch wel moe.

Tomas heeft al een paar keer aangegeven dat hij wel een lekker ruikje wil hebben, ha patser, maar ok, ik heb dus de opdracht om iets voor hem te scoren. Loop ik met Franck door Cochabamba, zien we een afterschaaf-geur met actiehelden op het doosje, wauw blits man, tzijn alleen niet de Avengers waar Tomas helemaal gek van is. Wij verder zoeken maar we vinden geen perfect passend geurresultaat. Wel 2 strip/kleurboeken van The Avengers en de DVD Iron Man 3. Ahh tof, heb ik toch iets voor hem. Verder koopt Franck wat kleinigheidjes voor zijn dochters en ik.... Kom ik blij met m'n vangst thuis zegt Ka, ja en wat heb je voor je dochter? Oeps... best slordig (jah, da was ook niet mijn missie) uuuh, ok ik stop het cadeautje wel even weg en dan scoor ik morgen ook iets voor haar, goed??? Stom hè, en ik mezelf nog afvragen waarom het contact nog niet optimaal is, nou das nu wel duidelijk!