Donderdag 6 juni

Buenos dias,

Allereerst willen we even iedereen die meeleest enzo bedanken voor jullie vele leuke reacties. Deze weblog is naast een soort dagboek voor onszelf natuurlijk ook bedoeld om familie ,vrienden en kennissen op de hoogte te houden. Het is wel heel erg leuk om zoveel reacties te krijgen, dus mucho gracias.

In de ochtend worden we opgepikt door Jorge een vaste taxichauffeur van Inés. Hij is wel te laat maar ach..hij is er. In Salomon Klein worden we in Sala 3 begroet door onze meid die heel hard papa roept zodra ze me ziet. Dan komt er een verzorgster aan en ze kijkt Tomas glunderend aan. OOOh muy Guapo, esta colindo, en ze vertelt dat ze hem van kleins af aan verzorgde en ze weet zelfs zijn volledige naam nog. Over Rosalía meldt ze dat zij muy feliz is met haar nieuwe familia. Aaach... we nemen ze mee naar buiten naar het mini-voetbalstadion van FC Salomon Klein. Das gewoon een met golfplaten overdekte betonplaat met blauw-rode banken aan de zijkant. Maar het is er wel en superleuk ziet het eruit !!

Tomas en ik voetballen wat en Karin is aan het kleien met Rosalía. (gewone klei om mee te spelen dus..) Als we een rondje door de speeltuin lopen horen we van binnenuit muziek en zingen. Wij kei nieuwsgierig kijken en we worden uitgenodigd bij een afscheidsfeestje van een van de verzorgsters. Het is nog een jong meisje en het blijkt dat zij jaren terug vanuit Salomon Klein is geadopteerd en op een gegeven moment graag vrijwilligerswerk wilde doen in het tehuis waar zij vandaan kwam. Haar vader is er ook bij en van hem heb ik deze info. Ze wonen in Noord-Amerika en nu gaat ze verder studeren op een High-School. De kinderen zingen en dansen voor haar, ze krijgt een groepsfoto en een Boliviaanse tas, tis gewoon een kei leuke party voor de kids hier.

 

We krijgen allemaal (space)cake en Coca(Cola) en de niños doen het wat rustiger aan met de drank (limonade) We gaan nog ff naar buiten en dan is het siesta voor ons allemaal.

's Middags vermaken we ons weer in de speeltuin. De boefjes van een andere groep komen ook nog eens ff kijken wat er toch voor spul buiten zit. Het zijn echte banditos die ruig met elkaar omgaan, duwen trekken en kopstoten uitdelen is (blijkbaar) normaal want het recht van de sterkste geldt hier.

Rosalía is ook zo'n tante. Daar kan Tomas nog wel eens een zware dobber aan gaan krijgen, oei... Verder bunkert ze alles naar binnen wat er voor haar neus komt. Dit is in de groep bekend want als iemand iets over heeft, wordt het naar Rosalía gebracht en die weet er wel raad mee. Scheten laten kan ze ook want dat hebben we vandaag ervaren, inwendig werkt het dus prima haha

Verder is ze tot nu toe heel kalm en zeer kort van antwoord. Je lacht je rot wat een ding.. Het knuffelaapje dat ze van ons heeft gekregen, heeft een ongelukje gehad. Het been is nagenoeg geamputeerd maar hij gaat de reparatie in bij een van de verzorgsters. Oh ja, een van de jongens van de andere groep dacht er even met die aap vandoor te gaan, ha .. echt nie, Tomas hield hem tegen maar d'r kwam er een woest aanlopen... Tis dat de aap heel snel terug was anders want anders had er een k.o. gelegen. MMja.

Het avondeten is iets na vijven en dan zitten alle kinderen aan tafeltjes in een grote zaal. De een schreeuwt, de ander huilt, anderen rennen weg of stompen anderen kinderen. Kortom een gigantische herrie en chaos en toch komt het allemaal goed. Je hebt echt oordoppen nodig als ze luidkeels een gebedje opschreeuwen en dan is het spaaien. In een mum van tijd zijn hier de borden leeg. Tis apart dat Tomas ook ooit dit tempo heeft gehad en nu uuuuuuren de tijd neemt voor zijn eten.

Na het eten worden de kids omgekleed in hun pyamapak en sloffen en jasje. In sala 3 doen de kinderen dit grotendeels zelfstandig en in de baños is het opeens een drukte van jewelste. De caca-geur overheerst met de minuut, maar ja wat wil je als die dames en heren de pot volstapelen. Het doortrektouwtje zit te hoog voor de makkers want anders zal er wel teveel met doorspoelen geklooit worden. Het geeft in ieder geval een prachtig tafereel.

Wanneer Rosalía omgekleed is nemen we afscheid en gaan in Cochabamba city eten.