Heenreis 30 mei

We vertrekken in de ochtend naar Schiphol.  Beide ouders en beide zussen gaan mee om ons uit te zwaaien of zoiets. Onze vrienden uit Uden zijn er ook en het lijkt wel een deezjavoe.  Koffiedrinken bij hetzelfde barretje als 5,5 jaar geleden maar dan sin caca. Hey Colin, je snapt wel wat we bedoelen hè !

We hebben 2 koffers met outfits voor 4 personen en een knalgele lelijke sporttas, met Bonduelle reclame erop die volzit met ‘procedurebedankjes’  waar ze hopelijk heel blij van worden in Bolivia. Op verzoek speciale koffie, bloembollen, stroopwafels en delfsblauw steen uit China of zo…. Haha, mooi hoor allemaal van die bedankpresentjes. De bloembollen heb ik in een schitterend delfsblauw koekblik verpakt zodat ze heel blijven in de tas en in nog zo’n blik heb ik al m’n oplaadsnoertjes, kabeltjes, batterijen e.d. gestopt.

Koffers zijn reeds gedumpt en alleen nog door de douane. We zwaaien een laatste keer en de reis is officieel gestart. We gaan ff flappetappen bij de dollarmachine van ABN Amro en dan richting gate F6. We sluiten als laatste aan bij de handbagage-controle en we moeten ijzer vrij door het poortje zien te komen. Dus spullen uit- en afdoen en zakken leeghalen, laptop en tablet  laten checken en dan kan het laptoprugzakkie door de scan. Goh en da geeft een tof plaatje voor de douane. Ech keislim van mij om al die kabeltjes in een blikken doosje te proppe… Ik mag weer terug doort poortje om mijn look-a-like bom te verklaren. Het doosje wordt gecontroleerd op inhoud en tis natuurlijk oke maar ja…. Uuuh, strakke actie is het wel.

[Dis ongeveer wat de douane ziet opt schermpje]

Dan het vliegtuig in. De vlucht gaat goed. Tomas pakt als eerste zijn dagboekschrift en begint ijverig zijn verhaaltje te schrijven, heel leuk om te zien. Na een paar uur meldt ie dat vliegen eigenlijk saai is maar al film kijkend en spelletjes spelend komtie de tijd door en blijft ie de hele vlucht van ruim 12 uur klaarwakker. Ka en ik vermaken ons ook met het entertainmentaanbod van de KLM. De peuter -achterbuurman van Ka laat regelmatig van zich horen en voelen. Karin krijgt namelijk regelmatige een gratis rugmassage. Das soms fijn en soms niet….

In Lima hebben we een tussenstop van 4 uur. We eten en drinken wat en dan maar wat hangen op wat stoeltjes totdat we in kunnen stappen voor de vlucht naar Santa Cruz.

 

Deze vlucht duurt een kleine 3 uur en zodra Tomas in z’n stoel zit, valt ie in slaap. Gelukkig maar. Er is genoeg plek in het vliegtuig en ik volg het voorbeeld van anderen door te gaan liggen op drie stoelen. Toch goed voor een uurtje slapen. 02.00 u lokale tijd landen we in Santa Cruz. We gaan door de douane en bij de bagagecontrole willen ze onze extra opvallende tas zien. Daar zit uiteraard nog zo’n delfsblauw blik in wat schijnbaar toch een verdacht object is. Want juist weer dat blikken doosje wordt eruit gevist. S..t  denk ik, daar zitten bloembollen in en die zul je wel nie mogen invoeren, nou ja,  jammer dan.  Aandachtig wordt de inhoud bekeken, in een kort oogcontactmoment kijk ik met een grote smail naar de controlerende man die na enige tijd zegt,  Ok.  Ok?  Si, mmmm…. een meevaller . De rest wordt niet gecheckt en we gaan door naar de hal waar taxichauffeur Pepe ons opwacht. Tenminste, dat is de bedoeling maar Pepe zien we niet en na een tijdje wachten denken we dat hij ook niet meer gaat komen ook. We moeten naar hotel La Quinta en ik heb verder geen adres ofzo… Buiten staan 4 taximannen die vragend reageren als ik vraag Hotel ‘la kwenta’.  Een van de chaufies kan wat engels maar het hotel.... kennen ze niet. Totdat een taxichauffeur  vraagt Hotel ‘La Kienta’? Aaaah si, klink net iets anders maar die moete we hebbe.

Een taxirit op een hele lange rechte weg volgt en toch slingert de man een beetje van linker naar rechterrijbaan waarbij ik het nut ervan niet direct inzie. Maar ach dat kan hier allemaal evenals het toeteren en grootlichtseinen en gewoon keihard door rood rijden. Ja tis ’s nachts toch minder druk dus dan kun je gewoon op de gok doorgassen, toch…  We komen aan bij het hotel, checken in en krijgen een leuk huisje om in te verblijven. Twee enkelbedden in een slaapkamer beneden en een dubbelbed op de bovenverdieping. Tomas wil niet alleen slapen dus hij Karin slapen beneden en ik slaap boven. Snurk.