Maandag 3 juni Viva la Cochabamba

Buenos dias,

07.00 u  Tomas wakker en wij dus ook. Opstaan dus en ontbijten. Vandaag komt Christina (schoondochter van Inés) om onze internet-trubbels op te lossen. We weten wel niet hoe laat ze komt maar je kan maar klaar zijn. Deze ochtend en nacht hebben we het minder koud gehad dan gisteren. Gisteren wast mucho frio. Omdat er geen verwarming is in La Casa heb ik het 6 pits gasfornuis voluit gezet en in de keuken werd het toen erg behaaglijk. Maar zodra de zon doorbreekt dan komt het helemaal goed want overdag is het hier wel uit te houden met een 25 graden mucho sol en strakblauwe lucht.

Maar goed, we doen wat huishoudelijke klusjes en Christina belt om te melden dat ze eraan komt. Als ze aan komt rijden zien we dat Franck (zoon Inés) ook van de partij is. Whaaa !! Tof man, echt superleuk want dit is m’n amigo waarmee ik 5 jaar terug zoveel mee door Cochabamba gestruind heb. Echt helemaal geweldig, zijn lange haar heeft plaatsgemaakt voor een mooie coupe en hij staat er gewoon netjes op. Haaa, das toch anders als die wietrokende Boliviaan van toen. Hij verteld dat hij gisteren bij zijn vriend Jimmy is geweest en dat er nog een foto van mij hangt. Lachuh want ik wil Jimmy ook weer opzoeken dus spreken we af dit gezamenlijk te doen. Gezellig. (Wie Jimmy is komen jullie nog wel een keer achter, moet je gewoon maar de weblog blijven volgen)

De laptop wordt ingepakt en met z’n allen gaan we naar een internetzaakje waar het gefikst kan worden. Voor het USBinternet stickie nemen we een maandabonnement en een kwartiertje later ist geregeld. Ondertussen wordt er flink gekletst en herinneringen opgehaald. Bij het huisje worden we gedropt, we nemen een korte siesta en gaan daarna naar Cochabamba.

We stappen op El Prado uit en lopen naar Plaza Colon, wauw !! Wij vinden dit echt een te gekke stad. Er zijn veel moderne en traditioneel geklede Bolivianen en dat maakt dat je lekker kan mensenkijken. Verder was en is het wagenpark nog steeds zeer bewonderenswaardig. Geweldig fout gepimpte auto’s, taxi’s, motoren en bussen en allemaal afgeladen vol met mensen. Tomas vraagt zich ook steeds af waarom er zoveel getoeterd wordt, uuh ja da moet gewoon hier. En dan die geweldige Dodge bussen … de een maakt nog meer herrie dan de ander.

We lopen door de straten en gaan naar Plaza 14 septiembre, we zien best veel zwervers en het maakt stiekem wel een behoorlijke indruk op Tomas. Het is inmiddels wel etenstijd en Tomas heeft wel zin in noodels. Ok dan gaan we naar de japanner op El Prado. Het eten is superlekker en Tomas kan zelfs met stokjes eten. We willen na het eten nog wat kleine boodschappen halen en ik bespeur wat maagkrampen. Aah, het moest er een keer van komen want het ging al enkele dagen goed. Als we met een taxi thuisgebracht zijn begint voor mij het echte feest op de pot. Nou ja, als ik zo wat kilootjes kwijtraak is, heeft het ook wel weer z’n voordelen.
Inés heeft een mail verstuurt waarin staat dat we 5 juni om 09.30 u de eerste audientia hebben. Mooi, we gaan onze dochter en zusje dus op die dag ontmoeten. Echt maf, tis zo dichtbij maar ook zo moeilijk voor te stellen dat je ze dan echt ziet. Een niet echt uit te leggen gevoel, maar wel helemaal geweldig natuurlijk !!!