Zondag 2 juni

Ik ben alweer vroeg wakker en ga maares een verhaaltje voor de weblog schrijven. Je kan et maar klaar hebben. We hebben geen internet want de USB dongel moet nog geïnstalleerd worden. Toch maares da ding in de kompjoeter stoppen. Er gebeurt vanalles en uiteindelijk istie klaar voor gebruik. Hé, da ging makkelijk, we hebben internet. Nou dan meteen maar ff wat plaatsen. Maar ooooh wat is die verbinding traag. Na een kwartier heb ik nog niet 1 foto geupload. Dan maar de foto aanpassen en daarna lukt het plaatsen wel. Karin en Tomas komen naar beneden en we gaan es ff Skypen. Niemand online. Maar een kwartiertje later bellen Karin’s ouders. Wij hebben goed beeld maar hun weer niet en er verschijnt een melding in beeld dat de verbinding te traag is voor videoberichten. We kunnen ff praten en dan valt de verbinding weg. Geen internet meer, het ding isnie meer aan de praat te krijgen.

Rond half twaalf pikken Inés en Daniel ons op om ergens te gaan eten. We belanden in Tiquipaya op een ogenschijnlijk afgelegen plek. Het restaurant gaat om 12 uur open en staan voor een poort. Dan opent de eigenaar de poort en we zien een prachtige tuin vol tafels en stoelen, fruitbomen, bloemen een zwembad. Jee, zo’n verschil met de omgeving buiten de muren. We hebben lekker gegeten en gepraat .

Vervolgens moeten we een SIM-kaart zien te scoren op een markt in Tiquipaya zodat we mobiel bereikbaar zijn. Het is schitterend en echt Zuid-Amerikaans zo’n stoffige markt op een zand- en keienweg met een gekrioel van Bolivianen met hoedjes en kleurige doeken enz.  We vinden onze spullen en terug in ons huisje gaat Inés aan de slag om de kaart installeren en het beltegoed op te waarderen. Ik ben blij dat zij dat doet want na bijna een uur driftig telefoneren lijkt het dan toch voor elkaar te zijn. Buiten bij de voordeur heb ik bereik en binnenshuis niet hahaha…. Echt handig !!

We lopen nog even naar een winkeltje (rode en witte 'luifel') voor aqua en leche en we daarna zijn eigenlijk kei moe dus doen we niks meer.