1 juli

Jorge de Taxichauffeur staat vandaag keurig om 11 uur klaar om ons naar de dokter te brengen. De dokter wil Rosalía's gezondheid onderzoeken. De uitslag: geen drupneus meer, luisvrij en vrijwel netenvrij, en gigantisch afgeslankt in een week. Nou das goed hè, maar nog wel 1 keer naar het lab om te onderzoeken of de parasieten daadwerkelijk helemaal uitgeroeid zijn. Met deze uitslag mogen we weer een keer naar d'r terug en dan zal het wel een keer goed zijn, toch !

Na het doktersbezoek lopen we de stad in om wat te eten want het is middag. De keuze valt op restaurant Buenos Aires aan de Prado. Veel te zien, lekker centraal en hier hebben ze lekkere sapjes. We eten wat spagettie en na deze lunch gaan we lekker op een bankje hangen op Plaza Colon. Het is prachtig weer en Tomas en Rosalía rennen rond de vijvers en hebben grootse lol. 

Na een tijdje besluit Karin naar alvast naar Tiquipaya te gaan met de kinderen. In een politiecontrole worden zij eruit gepikt. Oh nee, denkt Ka zit ik hier met 2 kids, geen telefoon en gelukkig wel met paspoortkopieen maar het blijkt een controle voor de taxichauffeur te zijn en er is dus niets aan de hand. Intussen loop ik ongestoord door de stad naar naar Jimmy. Franck is er ook en het is weer gezellig, net als bij RTL7, meer voor mannen !

Voordat ik naar huis ga scoor ik nog twee kleurboeken (voor elk één) want de andere zijn al aardig volgekrast. Op de markt neem ik nog fruit mee en dan een bus richting Tiquipaya. Ik heb weer een prachtig voertuig uitgezocht. 

Een sfeerimpressie van de bus; een draagbare JVC-radio op het dashbord die keihard aanstaat, voeg daarbij het prachtige diepe gebrul van de motor en het gekwek van de vele indianenvrouwtjes met lange vlechten die hierbovenuit proberen te komen met hun drukke gesprekken. Ik zit voorin op een halve zitplaats met een ijzeren stang in m'n rug te hobbelen. De anderehalve rest van de tweepersoonsbank wordt door een oude dikke man in beslag genomen en tja hij heeft nou eenmaal die ruimte nodig. Luid toeterend baant de bus zich een weg door de drukte. De chauffeur heeft blijkbaar twee pedalen met elk één stand. Vol gas of vol op de rem. Ha, de oude vrouwtjes rollen af en toe letterlijk door de bus heen. Ik geniet met volle teugen van dit tafereel maar tis geen aanrader als je last van wagenziekte hebt.

Thuis zijn de niños blij met hun kleurboek van Rapunzel en Batman.

Karin vertelt over haar taxiritje dat net ff iets spannender was als anders en dan ga ik nog snel bij Speedo Pollo afhaalkip met rijst halen voor het avondeten. Al weer bijna een dag voorbij. Op naar dinsdag en wie weet wat we dan weer voor toffe dingen beleven...