4 juli - Nog meer Tiegsens in Cochabamba y Presidente Morales

We staan bijtijds op om mijn ouders op de luchthaven van Cochabamba te verwelkomen. We hebben Jorge als taximan geroggeld en terwijl hij op de estacionamiento wacht staan wij in de aankomsthal. Hun vliegtuig is het enige vliegtuig vanuit Santa Cruz wat op tijd vertrekt en aankomt. Dus we hoeven ook niet lang te wachten en daar staan ze al bij de kofferband te zwaaien. Het is toch wel heel bijzonder dat je ouders helemaal hierheen komen en dat we onze dochter hier al kunnen laten kennismaken met ze. En dat gaat ook bijzonder goed, Rosalía reageert erg goed op ze en das heel erg leuk om te zien natuurlijk.

Pa en ma missen één maleta, deze is waarschijnlijk in Santa Cruz met de aankomst daar zoekgeraakt. Het moet een ontzettende chaos zijn geweest en ze zijn niet de enige met zoekgeraakte spullen. Hopelijk komt de koffer nog terecht, we wachten af. Gelukkig zijn ze wel zo slim geweest om de spullen over twee koffers te verdelen dus, tis niet dat de een helemaal geen kleding of iets heeft en ja, als je je tarjeta de banco y pasaporte maar hebt dan ben je al een heel eind…

We stappen met z’n allen bij Jorge in de taxi, hij rijdt ons eerst naar hotel Portales en Tomas doet even een dansje bij het zien van het mooie zwembad. Het hotel ziet er erg verzorgt uit en de kamer is ook super. Wanneer we de bagage gedumpt hebben gaan we naar Casa Tiquipaya om onze verblijfplaats te laten zien. Ze zijn erg onder de indruk van de nette straat en het ruime huis.

Tomas en Rosalía krijgen een paar kleine cadeautjes van opa en oma en na een poosje kletsen wordt het toch wel tijd om te gaan lunchen. Dat doen we op Boulevard Recoleta in restaurant La Estancia. Pa wil wel eens zo’n filet de Lomo proberen en moeders neemt Trucha. En met succes want we hebben weer geweldig lekker gegeten. Rosalía kakt tijdens het eten steeds meer in en Karin gaat met haar na de lunch naar huis. Tomas en ik gaan met mijn ouders Cochabamba in. We gaan via Plaza Colon naar Plaza Principal, vandaar door wat mooie steegjes naar een kleine mercado. Op de mercado kopen we 2 oplaadsnoertjes voor moeders e-reader en mobieltje. Die snoertjes zitten n.l. in de zoekgeraakte koffer. Op de terugweg richting Plaza Colon doen we een pitstop op een trapje onder het genot van een colaatje. We hebben van alles een beetje gezien en inmiddels is het wel tijd om die indrukken even te verwerken en richting hotel te gaan.

Met de Taxi zetten we eerst m’n ouders af bij het hotel en wij gaan door richting Tiquipaya. ’s Avonds eten we een klein beetje pan voor de vorm maar we zitten eigenlijk nog vol van de lunch van vanmiddag. Rosalía gaat vroeg naar bed want dat heeft ze echt nodig en Tomas mag kiezen en natuurlijk gaat hij wat later…

Overdag is ons opgevallen dat er erg veel politie en militairen op de been zijn. Plaza Recoleta wordt voor verkeer afgesloten, ook in het centrum zijn extra veel militairen op hun mooist met helm, sabel en sporen op de laarzen. Als Tomas en ik rond vijven pa en ma bij hotel Portales willen afzetten moet de taxi weer helemaal omrijden. Terwijl wij dus verder rijden gaan m'n ouders ff koffie drinken in de buurt van Recoleta. Krijgen we laat op de avond nog een mail van ze dat al die drukte te doen is om een bezoek van president Evo Morales himself ! Joh, zijn ze één dag in Cochabamba lopen ze gelijk de prezident tegen het lijf ! Kei mooi!  Jah enda soort dingen missen wij dus omdat we niet in de stad 'wonen'. Dan krijg je daar niets van mee. Ik heb het verhaal nog niet live van m'n ouders gehoort en weet dus ook niet of pa een fotootje heeft kunnen schieten ( is n.l. net zo'n cameramaf als ik, kijk maares goed linksonder op de foto met bus, staatie met z'n toestelleke te knippen) maar ik vindt het wel al bijzonder genoeg om dit alvast te vermelden op de weblog.

groetuh !