21 juli

Om 7 uur rammelt de wekker. We staan op om snel te eten en naar de aeropuerto te hobbelen met een taxi. Mijn ouders vertrekken deze ochtend weer richting Hollanda en we gaan ze uitzwaaien. Als we de vertrekhal inlopen zien we ze al staan. Nog ff een bak koffie en dan ist instaptijd. Wij gaan op het balkon staan waar je het vliegveld mooi kan overzien. Wel leuk voor Tomas en Rosalía want hier zit je met je neus erbovenop hoe de koffers int vliegtuig gaan en de mensen in- of uitstappen. Op schiphol is da zo groot en veraf en gaat alles door een slurf.

En even later lopen opa Matt en oma José al zwaaiend naar het vliegtuig. Nog even kijken naart opstijgen en dan naar beneden voor een vette hap. Ka en ik een hete hond en Tomas en Rosalía en donut.

Vanaf het vliegveld nemen we een taxi naar de IC-Norte, ff noodzakelijke boodschappen halen en dan weer een taxi naar huis. Tis inmiddels doce minus cuarto en om half één hebben we een date met Franck, Christina en de kids. Snel boodschappen opruimen, een kwartiertje chillen en dan omkleden. We zijn es een keer op tijd en wachten bij de puerto. Na een kwartier zijn Franck, Christina en de kids er nog nie. Voor Franck is da normaal maar Christina is altijd op tijd dus... ff een sms-je. Ze bellen al rapido terug dat ze onderweg zijn. En vijf minuten later zitten 8 personen in een jeep gepropt en zijn we op weg naar Tiquipaya (centrum) We slaan linksaf en ergens in de middle of nowhere verrijst een prachtig landhuis en er staan ook veel auto's geparkeerd. Franck ziet ze het eerst en roept al gelijk van whaaa, look at there !!! Er staat een hele rits prachtige oldtimers, ha, die gaan we eerst maares bekijken.
Als we uitgekwijld zijn, zoeken we een plekje in de gigantische tuin van het restaurant. En jee, dis wel een erug mooie lokatie en de kinderen kunnen mooi rondrennen als de billen nie meer willen.
Op de kaart staan diverse nationale gerechten en gelukkig hebben we Franck en Christina bij ons voor de uitleg. We nemen een sopa de mani (pindasoep) vooraf en als hoofdgerecht een Pique en een Frito llama. De soep lijkt en smaakt een beetje naar aspergesoep en is erg lekker. Ook het hoofdgerecht is geslaagd. Een Pique is gewoon een berg met aardappelschijfjes en daarbovenop een bult vlees (in dit geval stoofvlees) en de Frito llama is een gefrituurde lama. Zeer goed en vergelijkbaar met een doorgebakken speklap van de BBQ. De kinderen zijn inmiddels al lekker in de tuin aan het spelen en wij voegen ons later bij hen. Het eten was zo veel dat het lang niet op is, maar goed dat we maar twee gerechten besteld hebben. De kinderen rennen en schommelen in de tuin. Tomas draait uiteraard weer de nodige radslagen en oefent nog ff wat breakdance-posities. Rosalía vermaakt zich leuk met Inés en Alys.

Als ik de rekening krijg, denk ik in eerste instantie dat het niet klopt, zo weinig !!! We hebben met 4 volwassenen en 4 kids gegeten en gedronken en ik moet iets meer betalen als dat we normaal met z'n 4-tjes naar de Burger King gaan. Joh, da meen je niet, nou een aangename verassing zeg maar. En dan nog in deze ambiance, mmmwwha, niet slecht !!!

We rijden naar Cochabamba om in Heladeria Globos een ijsje te eten. De kinderen spelen tussendoor in een druk bezet klim-speeltoestel. Na een half uur is de pieep lèèg en gaan we naar huus. We worden weer netjes afgezet en vinden het allemaal een leuke middag.

Thuis willen Tomas en Rosalía nog een broodje ?? en wij nie want we zitten nog keivol. Daarna douche- en bedtijd en hasta la pasta, tot mañana.