27 juli

Zo das wel tof slapen gaan na zo'n positief bericht. Gisteravond hebben we gelijk het reisbureau gemaild met een verzoek tot omboeken van de terugreisdatum. Omdat dit op de heenreis zo gefikst was, verwachtte ik eigenlijk wel een reactie van het reisbureau. Die is er nog nie en das jammer. Het is wel fijn om de afreisdatum te weten want de verdere planning van vlucht naar Sint Kruis en hotelreserveringen e.d. zijn hiervan weer afhankelijk. Ok, we wachten af...
Verder zou deze ochtend een wasmachinemonteur komen maar... okee dis wel Bolivia en die komt dus niet. Lunes zegt men... ja... 
Deze ochtend probeerde ik van Karin's haarkunst bij Rosalia een foto te maken maar da ging van serieus naar slome gekke-bekke-foto's en ziehier het resultaat.

Tegen de middag gaan we richting Recoletta, in de buurt is een mooi paleis waar we ff willen kijken en tevens kunnen we daar 's middags eten en reserveren voor een buffet op zondag in Hotel Cochabamba. Dat schijnt erg goed te zijn en we willen dat eens proberen. 

Als we bij de paleistuin arriveren krijgen we te horen dat ze net gaan sluiten. Oh, ze zijn alleen in de ochtend geopend. Nou goed, morgen misschien. We lopen door naar Tuesday om daar te eten. Tomas zoekt het plekje uit en we zitten dus achterin het restaurant tussen de computerspellen waar je gratis op kan spelen. Haha... de slimmerik, maar wel keimooi voor em. Dus we zitten heerlijk te eten tussen jaren 80-ballads, en computerspelgeluiden. Maakt nie uit, helemaal perfect want de kinderen vermaken zich prima.

We halen na het eten ff een paar boodschappen bij de IC-Norte die iets verderop zit en lopen dan langs Hotel Cochabamba. We reserveren voor het buffet van morgen en de señor die ons helpt, vertelt dat de kinderen morgen ook mogen zwemmen tijdens het eten. Dan ist voor hen wat leuker. Hé, das mooi, mogen we de piscina ff zien. Oh, da kan wel, loop maares mee. Nou de entree was al sjiek maar de rest ook hoor. Een prachtig groot hotel met diverse zwembaden, echt wauw. Het lijkt een klein hotel aan de voorzijde maar tis muy grande hoor!

Een taxi brengt ons naar Tiquipaya waarna we voor het eerst een rondje om ons straatje lopen. Het zijn veel zand/keienwegen maar er wordt ontzettend veel gebouwd en met name grote villa's. Tis dus een dure buurt in aanbouw. Over een paar jaar zal het hier wel heel anders eruit zien. 

's avonds eten we eigenlijk maar weinig omdat we nog vol zitten van vanmiddag.

Oh, Karin's vader heeft zijn telefoon op een bankje laten liggen op Plaza Colon, dus als iemand hem gevonden heeft willie em graag terug.

Ja, das vette pech, vervelend en niks meer aan te doen. Dus da wordt een nieuwe kopen en contact is nu alleen via mail mogelijk. 

Onderweg naar de supermarkt komen we nog een toffe patserbak tegen. Keiblits !!! (pero de un color diferente es mucho mejor)

Tomas en Rosalía gaan vandaag vroeg naar bed en wij kijken nog een filmpje op de laptop...   

Hasta el domingo.