15 juli

We moeten vandaag weer wat krabbelen onder belangrijke documenten. Tis voor de aanvraag van de geboorte-akte en om 10 uur worden we in het kantoorgebouw van Sandra de advocate verwacht. Dus daar gaan we met het gezin op stap. In een Trufi-taxi naar Torres Zufer in het centrum van Cochabamba. We melden ons bij de portier. Sandra deponeert bij hem meestal haar documenten en hij regelt dan voor haar de krabbeltjes, stempels e.d. Alleen vandaag zit ons papel er niet bij. mmm... dan bel ik maar ff naar Christina misschien weet zij meer. We hebben immers van haar de sms gekregen om hier te tekenen. Terwijl ik Christina aan de cellular heb, komt Inés aangelopen. It's ok, zeg ik, Ines is here. Ines grabbelt tussen een stapel docs naar onze formulieren. Verder meldt ze dat volgens haar nog alles soepel verloopt, kei fijn. Si, esta bien, Cochabamba no problemo. We kunnen ook alvast pasfoto's voor het paspoort en de ID-kaart voor Rosalía laten maken. Verder moeten we nog een thuis op ons gemakkie een formulier invullen voor de paspoortaanvraag. Nou, komt allemaal in orde. Ik vraag Inés of ze zin heeft in een kop koffie maar ze is veel te druk en moet weer verder. Bien y saludos a Daniel. Si gracias en ze loopt alweer de drukke straat in.

Wij gaan wel ff cappucino en jugos de manzana drinken in Cafe La Bombola. Terwijl we daar zitten zijn de ouders van Karin ook onderweg naar de koffieshop. Uitendelijk blijken ze in een ander tentje te zitten en we lopen er naar toe. We doen nog een cappucino en horen dat de Japanner gisteravond ook erg goed is bevallen bij Karin's ouders. Fijn dat onze aanbeveling goed uitpakt, toch...

Tomas wil graag met zijn opa en oma een middagje mee op stap en we lopen een klein stukje tot we op Plaza 14 de Septiembre zijn. Even duiven voeren en dan vertrekken Karin, Rosalía en ik om pasfoto's te maken. Bij de fotograaf moet Rosalía op een hoge kruk plaatsnemen in zo'n studiootje maar ze vindt het maar niks. Er worden een paar foto's gemaakt en het flitsen van elke foto zet haar nog net niet aan het huilen. Nou ja, we hebben foto's, ze staat er wel es mooier op maar ok...

Karin en Rosalía nemen weer een taxi naar Tiquipaya en ik heb met Franck afgesproken om naar Jimmy te gaan. De dames hebben weer een taxiavontuurtje. Vorige keer werden ze er door een politiecontrole eruit gepikt toen ik er nie bij was en nu krijgen ze een lichte aanrijding. Tis wel altijd actie bij hun als ik weg ben. Gelukkig ging het maar heel licht, geen gewonden en geen schade dus... Das wel opvallend hier eigenlijk, het verkeer rijdt als een idioot, toetert, negeert alle regels, de ene kaaibak rammelt en herriet nog meer dan de ander en je ziet bijna geen ongelukken in deze chaos.

Franck en ik hebben weer dikke schik bij Jimmy en rond half 4 kan ik de pasfoto's van Rosalía ophalen. Verder kom ik langs een vechtsportschooltje waar ik ff binnen ga kijken bij een karateles voor niños. Het is een eenvoudig schooltje in het centrum waar ze ook Thai-boksen en een fitnessruimte hebben. Ik vraag of ze ook nog Taekwondolessen geven maar da doen ze nie. Dat is hier in Cochabamba wel een populaire sport want ik heb echt al diverse Taekwondoscholen gespot. Leuk en als ik tijd over heb (maar da zal wel nie) ga ik daar ook nog een keer kijken.

Ik moet ook nog geld uit de muur halen en bij de bank zie ik twee blanke jongens van een jaar of 18 - 20 staan. Als de knip vol flappen zit spreek ik ze aan en ze komen uit Utah. Ze zijn missionaris en geven les aan Boliviaanse kids, inmiddels zijn ze nu 5 maanden in Cochabamba en ze vinden het een geweldige stad met mooie mensen. Ik vertel even kort onze story en ze reageren erg enthousiast hierop. Nah, da was een leuke korte kletsstop van een minuut of vijf en ik pak hierna een Trufi-taxi naar Tiquipaya. Rosalía heeft de hele middag leuk zitten spelen en een Dora-filmpje op de computer gekeken. 

De ouders van Karin komen 's avonds met Tomas ook hierheen en we eten met z'n allen afhaalkip met aroz van Speedo Pollo.