18 juli - Visitar Salomon Klein

Hallo allemaal, ja ik ben minder secuur geworden met het tijdig verslagplaatsen maar als ik 's avonds na 11-ven nog moet beginnen.... in het begin vind ik het anders want dan zit iedereen gespannen op eerste foto's enzo te wachten en nu is het voor de leuk. Maar heey, verslagje komt er wel en 18 julio was weer een toffe dag. In de planning staat namelijk een visitar aan Salomon Klein met beide ouders. Alleen Karin en Rosalía blijven thuis want anders denkt onze dame dadelijk dat we ze terugbrengen en is alles wat we opgebouwd hebben aan vertrouwen ineens weer weg.
Samen met Tomas nemen we een taxi-die-de-weg-niet-weet. Ik weet inmiddels de weg wel en stuur em de goeie kant op. Beide opa's en oma's van Tomas staan al te wachten buiten bij het park rondom Salomon Klein en begroeten hem vrolijk.

Nou eens kijken... we bellen aan, de puerto wordt opengemaakt en ik vraag naar Emma of Annelies. Un momento... vervolgens komt een andere leuke verzorgster eraan en ik krijg kusjes en een omhelzing, zoooo das een prettig welkom, Emma wordt uit haar kantoortje gehaald en een gelijke behandeling herhaalt zich. Nou, helemaal leuk !!! Opgetogen start Emma een rondleiding en we krijgen echt elk hoekje van het tehuis te zien en ze is zichtbaar trots op dit alles (en terecht, want het is een hartstikke mooi tehuis waar men het goed voor elkaar heeft) Bij Sala 3 is mama Gaby (joepie) en deze knappe meid krijgt natuurlijk ook omhelzing van me want zo hoort dat hier ;) . Ze vind het leuk dat we er zijn en vraagt gelijk naar Rosalía en Karin. Dat doet trouwens iedereen hoor. Ik vertel ze allemaal dat het hartstikke goed gaat, dat ze in het begin niks van mij wilde weten en dat de vonk nu overgesprongen is en ik heeel veel kusjes van d'r krijg. Het weerzien hier met de kinderen is erg leuk en ik verbaas me erover hoeveel kinderen 'papa Rosalía' roepen en naar Rosalía vragen. Wat leuk en aandoenlijk zeg. Ik maak weer foto's en verder heb ik nog wat dingen te regelen met Emma zoals bijvoorbeeld een dossier van Rosalía opvragen en hoe en wat aan het tehuis te doneren. Maar Emma gebaart, kom vanmiddag maar terug, Nel y Annelies llegan esta tarde, grande fiesta en Annelies kan dan met mij zaken regelen omdat zij ook voor een groot deel hierin mee coordineert. Muy Bien, esta tarde las tres.

In de voorraadkamer krijgen we nog koffie, thee, cake en brood en we worden echt als koningen behandeld. We kletsen daar nog zo'n half uur met Emma en nemen dan afscheid. Onze ouders vinden het een hele mooie indrukwekkende ervaring en zijn blij dat ze de mogelijkheid hebben gehad om hier te mogen kijken.
We gaan met z'n allen in een taxi naar Tiquipaya en overleggen daar even hoe de middag eruit gaat zien. Goed, ik ga dus alleen terug naar Salomon Klein en Tomas en Rosalía blijven bij Karin. De ouders van Ka eten ergens in de stad en mijn ouders eten even bij ons int huuske mit.

Voordat ik weer vertrek film ik ff een korte boodschap van Rosalía aan mama Gaby en Sala 3. Samen met mijn ouders neem ik een taxi. Ik word gedropt bij Salomon Klein terwijl mijn ouders verder doorrijden met de taxi naar hun hotel.

Ik word weer zo leuk ontvangen en als ik nog in de gang sta te praten, staan Nel en Annelies voor de poort. Een heel hartelijk welkom volgt weer en er is ook een derde dame genaamt Noortje bij. Wanneer de dames de gang inlopen worden ze vrolijk schreeuwend door een aantal kinderen bestormt, en wauw wat een mooi gezicht, jaaa... dit is onbeschrijflijk en hier doe je het voor, deze kinderen zijn zo intens dankbaar voor alleen al je aanwezigheid, GEWELDIG !!!

De grote eetzaal is versierd en de tafel met stoeltjes voor de nieuwe gasten staat al klaar. Maar niet alleen de drie dames mogen plaatsnemen achter deze tafel, ik mag er ook bij gaan zitten. Iedereen krijgt wat te drinken en cake en dan komen de optredens van zang en dans van de kinderen. Aaaah, zo leuk, helemaal opgedoft. De chicas in een blanco camisa y azul vestido en de chicos dragen een negro traje. Hier een kort filmpje van een bailar de niños >

    

Er volgen nog meer optredens en na een lollie-tractatie gaan de kids naar buiten en kan ik even met Annelies praten. Ze gaat morgen met Emma wat dingen regelen en stuurt een e-mailtje over hoe en wat. Goed geregeld toch. 

Het is inmiddels vijf uur en naar-huis-ga-tijd dus...

In Casa Tiquipaya staan Karin en de kids gedouched en wel klaar om in Cochabamba te gaan eten. We gaan naar de Jap. De ouders van Ka komen ook (al voor de vijfde dag op een rij, voor de variatie) Ze vinden het eten hier gewoon lekkur. We zitten best lang te tafelen en als we vertrekken moeten we nog ff langs de apotheek. En wie treffen we daar... Nel, Annelies en Noortje, hey wat leuk. Dan kan Ka ook gelijk even kennismaken. Ze vinden het heel leuk om Rosalía te weerzien en te horen hoe goed het gaat.

We gaan verder en nemen een taxi, tijdens onze rit zien we nog groepen jongelui op straat dansen en de taxichauffeur verteld dat ze 's avonds hun dansen oefenen voor een komend fiesta. Kei mooi om te zien !