22 juli

In de ochtend evalueren Ka en ik wat we nog allemaal willen en moeten doen in Cochabamba. Hà, we bereiden ons voor op een spoedig vertrek. Tja, een kleine kans waar we toch wel rekening mee moeten houden. Er zijn vandaag geen formele verplichtingen dus bedenken we wat willen gaan importeren naar Nederland en hoe. Er mag een extra koffer bij en zo'n handbagage-trolley lijkt ons wel handig. Verder maken we een lijst van wanna-haves want elke keer als we ergens staan dan vergeten we de helft dus... 

Na het eten neemt Rosalía mij weer het werk uit handen en gaat afwassen. Zeer goed, ik kijk regelmatig een keer maaruh, perfecto hoor... 

Tomas wil graag naar Karin´s ouders en da komt eigenlijk best goed uit, zo´n shopmiddag is maar saai en tja Rosalía is een dametje...dus die houdt er wel van. Da blijkt later wel want ze kan keilang ergens in een winkel staan kijken en het schiet voor geen meter op. Pfff...

Terwijl Tomas zich mooi vermaakt en waarschijnlijk helemaal verwent wordt, doen wij goede zaken. Al vrij snel vinden we een koffertje, een LEXUS, wauw hé, maar da ding halen we later wel op want om daar de hele tijd mee rond te crossen ziek nie zitte. Verder wat T-shirtjes en van die Bolivia-doeken, witte wel? We hebben een knalroze voor op Rosalía's bed. We doen ook nog ff een speedbezoekje bij Jimmy want we komen er toch langs. Hij lacht al als hij ons met volle tassen ziet lopen 'compras?'

Op plaza 14 de Septiembre willen we ff rustig ons colaatje drinken maar tis siestaspits en dus superdruk. Geen enkel bankje vrij maar wel een betonnen rand van een bloembak. Prima zitplek om te drinken en mensen te spotten en met deze pasatiempo kun je hier je hart ophalen.

Omdat we al best wat meezeulen en het ook richting etenstijd gaat gaan we onze maleta ophalen en volproppen met zojuist gekochte spullekes. Rosalía vindt het een prachtig rolapparaat en stapt mooi met het ding heen. Als we bijna bij het appartement van Karin's ouders zijn zien we al 2 koppies op zevenhoog op het balkon staan gluren. Ze krijgen ons ook in de gaten dus zwaaien maar.

's Avonds eten we bij restaurant Paprika en daarna nemen we Tomas weer mee naar Tiquipaya. Hij heeft het heel leuk gehad en ik hoorde al iets over een geheimpje tussen oma Francien en hem datie morgen ook best mag komen als wij weer een papeldia hebben.