3 juli - 3e audientia

Gisteravond heeft Karin alle cadeautjes in orde gemaakt voor de medewerkers van onze adoptieprocedure bij de rechtbank. En dat zijn 4 plastic tassen vol bagage die we kwijt zijn. Mooi, daar kunnen we iets anders voor mee terug nemen. Deze ochtend hebben we de derde en laatste audientia.  De taxi staat mooi op tijd voor de deur en we zijn ruim op tijd bij de rechtbank. Inés en Christina komen er ook al aanlopen en Sandra verschijnt ook na enkele minuten. Na nog geen half uur wachten,  mogen we bij de rechter binnenkomen. Een ontzettend knappe Boliviaanse meid leest alles in rap tempo voor en Christina vertaalt voor ons. De bevindingen van de psycholoog, sociaal/maatschappelijk werkster en nog een paar zijn allemaal positief. De dame van de kinderbescherming adviseert de rechter dat de adoptieprocedure door kan gaan volgens wat zij gehoord heeft en Sandra doet haar verhaaltje dat alles volgens de wettelijke regels is verlopen. Dan geeft de rechter haar jawoord en gaan er 3 dagen in (voor evt. bezwaar) voordat het helemaal officieel is maar da geloven we wel. We gaan ff op de foto met de rechter en haar medewerksters.

Dan ook even naar de psychologe want zij is leuk en zo verzot op Tomas en Rosalía. Ze heeft speciaal haar haren nog even goed gedaan voor de foto dus let op d’r coupe.

Sandra en Inés krijgen ook een speciaal gepast cadeau en Christina en Frank nodigen we met de kids uit voor een etentje als bedankje voor al hun inspanningen. Inmiddels zijn Sandra en Inés al weg en hebben we hun niet op de foto, ai das best … maar da komt nog wel goed.

Vervolgens hebben we een afspraak bij de dokter om de labresultaten te beoordelen. En het verwachte goede nieuws wordt nog eens door haar bevestigd, del todo uitgeroeid. We nemen een taxi naar huis en na de lunch ontdekken we dat we internetloos zijn. Verrek het is de derde en we hebben op 3 juni een maand internet afgekocht,  ja das nu dus op. Tomas en ik gaan op weg om dit te regelen. We nemen weer een maand internet  maar als we al weer weg zijn bedenk ik me dat ik waarschijnlijk een verkeerd maandabonnement heb genomen. Nou, we zien wel en anders gaan we nog wel terug.

We lopen naar een grote supermarkt en kopen een cake om te vieren dat we een dochter hebben met apellido Thijssen. Ook vinden we hagelslag die we de vorige keer hier niet konden vinden. Das ook nie gek want het hangt tussen de laurierblaadjes, kaneel en andere kruiden echt logisch toch. In een zakje zit de hoeveelheid die normaal gesproken van je boterham af valt. Heel zuunig dus, maar met 4 zakjes kun je wel een broodje of 2 beleggen denk ik. Meenemen !

De Trufi op de terugweg is weer gezellig. Met Tomas zit ik voorin en achter me zit een aardige goed engels sprekende chica. Ze vraagt geïnteresseerd wat ik van Cochabamba vind en hoe lang ik blijf enzo. Voor we het weten moeten we alweer uitstappen en zwaaien we ze uit. We moeten nog een stukkie lopen maar da vind Tomas geen probleem. Ik check zijn haren eens en vind een kappersbeurt eigenlijk wel nodig. Nou das prima want we komen er genoeg tegen onderweg. Tomas had al zelf een peluqueria gespot en daar wil hij wel geknipt en geschoren worden. Het zit schuin tegenover het straatje waar we tijdelijk wonen. De jonge gast zit wat te computeren en heeft best tijd…. In een mum van tijd heeft onze jongen een pelo cortado.

Thuis is het na het eten feest met een stukkie cake, het is niet helemaal wat Tomas verwacht had want het smaakt naar kruidkoek met een glazuurlaagje erop en Hagelslag ! Rosalía vind het gelukkig wel lekker want het is tenslotte ter ere aan haar.